nothing surprising

kırsal dönüşüm

2010-02-09T13:01:00.001Z

"Taslağın heyecan verici yanlarından sonra, kâbusa dönüşme ihtimali yüksek bir kısmına geliyoruz: Köy yerleşmelerinin planlanması. Yürürlükteki kanuna 1987 yılında eklenen 7 maddeyle köylerin nasıl planlanacağı tarif ediliyor.

Buna göre “Köy Yerleşme Planı”, donatı alanlarını ve köyün gelişme alanlarını belirlemeye yönelik bir plan türü. Oluşturulan parseller köyde ikamet edenlere çok uygun şartlarla satılıyor ve beş yıl içinde üzerine bina yapmaları ve 10 yıl süreyle de satmamaları zorunluluğu var. Ancak belki de bu kısıtlamalardan dolayı köyler genellikle bu maddelere göre değil, kentlerde kullanılan 3194 sayılı İmar Kanunu’na göre planlanıyor çoğunlukla.

Taslağa gelirsek; köyler için iki tür plan öneriliyor Kırsal Alan Yenileme Planı ve Köy Yerleşim Planı.

Köy Yerleşim Planı, zaten mevcut kanunda da yer alan bir plan türü. Uygulama alanı var, ancak nüfus kaybeden köyler için çok da gerekli olmayan, aşırı büyüme baskısı altındaki köyler içinse yetersiz kalan bir araç. Öneride eskiye göre bir değişiklik şu; parsellerin sadece köyde ikamet edenlere değil, köy nüfusuna kayıtlı olanlara da satılabileceği, bu şekilde köye dönüşün teşvik edileceği söyleniyor. Bu kapsamda olumlu olsa bile, kentsel baskı altındaki yerlerde ve turizm alanlarında köyde yaşamayıp köy nüfusuna kaydolarak bu avantajdan yararlanılması ve zamanla köyün niteliğini kaybetmesi tehlikesi de söz konusu."

Hürriyet Öğdül'ün yazısı Birgün'de

fon müziği

2010-02-01T12:33:00.006Z

kar

2010-01-28T08:08:00.003Z

sinemada, yazıda, binalarda şiirsellik derler ya, o geyik işte. geyik bildiğim en şiirsel varlık

radikal'de

feed

2010-01-22T08:08:00.002Z

twitter, blog postları twitter'a gitsin, twitterfeed, derken teknolojiyle anlamsız içsel sorunlar yaşıyorum.

transnatural

2010-01-22T07:53:00.000Z

Find more photos like this on Multiplex: Transnatural

via today and tomorrow

ışıl

2010-01-08T13:17:00.003Z

Yılbaşı, Beyoğlu'nun yakasını bırakmaz. Her yıl caddenin üstünü kaplayan ışıkçıklar bıktırana kadar tepede sallanır, durur. Rock'n Coke'lar, Turkcell yaratıkları, yıldızlar, ışıktan şeritler..vs.

Pasajlar da bu yıl biraz ipin ucunu, aydınlatmanın tadını kaçırmış gibi görünüyor. Acaba bu şekilde ısıtmadan tasarruf yapmak mümkün olabilir mi? Bu sorunun cevabını bilemiyorum ama ben Ocak ortasından itibaren yılbaşı ruhundan ve göz hücresinden, onlar değilse dünya kaynaklarından tasarruf etmek istiyorum. Olmaz mı?

muz sesleri

2010-01-05T11:09:00.003Z

"Erbil’de bir sabah kaldığım otelden çıkıp arka tarafından yürüdüm. Issız bir parkta minyatür ve çok kötü durumda, hayvanat bahçesine benzeyen bir yer gördüm. Kanadı kırık ve çamura bulanmış bir pelikan ve çok dar bir kafeste delirmiş, kafasını vuran bir ayı... Pelikan ayıya bekçilik ediyor, ayıyı yalnız bırakmamak için ölmüyor ya da gitmiyor. Bunu nerede görebilir ki insan?"

Gazeteciler.com'da

Sık sık, Ece Temelkuran'a telefon açıp, yazdığı için teşekkür etmek istiyorum. "Bunu nerede görebilir ki insan" değil de, bunu hangi yazarla yapılmış bir röpörtajda okuyabilir ki insan?
Muz Seseleri çıkmış, Everest'ten.

idefix

a Plan to Revive the Pulse of a Central Artery

2010-01-04T07:47:00.001Z

"The street, designed by the Ottomans in 1916 and modeled on Paris, has figured in much of Baghdad’s history: Sunnis and Shiites planned the overthrow of British rule in 1920 at Hayder Khana Mosque. A Communist uprising filled the street in 1948. Saddam Hussein began his political career there in 1959, in an assassination attempt on Abdul Kareem Qassim, the country’s first prime minister."

NY Times

mutlu yıllar sana!

2009-12-25T11:17:00.002Z

Bu fotoğrafı dün akşam çektik...
Mustafa Sarıgül mü Nişantaşı sakinlerini kutluyor, Nişantaşı sakinleri mi Mustafa Sarıgül'ü?

burası göz göze geldiğimiz yer

2009-12-25T08:09:00.006Z

City of Memory, New York'ların kişisel hikayelerini upload ettikleri bir site. Harita üzerindeki noktalara giderek girilen hikayeleri öğrenebiliyorsunuz ama bence daha eğlenceli olan "story directory"den ilginizi çeken turlara katılmak.

Özellikle "Birth of Hip Hop" izlenmeli... Şehirdeki farklı noktalara geldiğinizde, oranın öyküsüne, yanlış anlamadıysam "From Mambo to Hip Hop" filminden klipler eşlik ediyor.

Early breakdancer Bom 5 was filmed for the documenatary, "From Mambo to Hip Hop." In this scene, he speaks about the origins of hip hop held at the parties at the Bronx River Houses.

Bir de SlowFood Amerika'nın desteğiyle hazırlanan "Fertile Ground" turu var. Bu da imkanmekan'ın hazırlık aşamasındaki "Yenilebilir Bahçeler" atölyesine gitsin...

people and place üzerinden

ilk görüşte

2009-12-24T12:53:00.004Z

Üst üste postlarım YKY reklamına mı giriyor bilmiyorum ama, "Hayali Yerler Sözlüğü"nün eş yazarlarından olan Alberto Manguel'in "Kelimeler Şehri" kitabını rafta görür görmez aldım. Oysaki Temmuz'da çıkmış. Neyse, daha ilk sayfalarda, birlikte yaşamaya mahkum biz insancıkların farklı dillerde de olsa, dile, yazıya döktükleri öykülerin içinde, mahkum olmanın dışında, aslında neden birlikte olduğumuz sorusunun cevabını arayacağını belirtiyor. Uzun zamandır ilk kez bir kitabı alırken heyecanlandım.

"Niçin kimliğin tanımlarını kelimelerde arıyoruz ve böylesi bir arayışta hikâye anlatıcısının rolü nedir? Dil, dünya tahayyülümüzü ne şekilde belirliyor, sınırlandırıyor ya da genişletiyor? Anlattığımız hikâyeler kendimizi ve başkalarını algılayışımıza nasıl yardımcı oluyor? Böylesi hikâyeler, bütün bir topluma, doğru ya da yanlış, bir kimlik ödünç verebilir mi? Son olarak, hikâyelerin bizi ve içinde yaşadığımız dünyayı değiştirmesi mümkün müdür?"

hometta

2009-12-24T12:24:00.003Z

imaj, hometta

Abitare'den öğrendiğime göre, Hometta'nın "Wall House"u internetten sipariş edilerek isteyen kişi(ler)tarafından, istenen yerde inşa edilebiliyor. Üyeler, çeşitli ev tiplerine ait planları siteden satın alabiliyor.

"The gem-like Wall House re-imagines one of the most basic elements of the private home—the wall—breaking it down into a series of four layers (concrete cave, stacked shelving, milky shell, soft skin) in between which the different spaces of the house slip. From the inside out, the layers build materially and geometrically upon one another and blur the boundary between the interior and the exterior. By doing so, the project sets up an intelligent hierarchy that simultaneously addresses environmental, spatial and budgetary constraints."

Bunun bildiğimiz (kırma çatılı, verandalı, verandasında sallanan koltuklu...) prefabrik Amerikan evinden tek farkı, kafamızdaki klişe Amerikan görüntüsünü yıkıyor olması. Yanyana dizilmiş parsellere postayla gelen evler konseptindeyse bir değişiklik yok. Yani kısacası, yol-kaldırım, çimen sabit, düşünme biçimi de... Bunda yanlış olan bir şey de yok aslında. Yalnızca mimarlığın ikea'sıyla karşı karşıyayız. Düşük bütçeli, iyi tasarım. Yassı kutularda.

Oryantalizm ve Hayırseverliğin İttifakı

2009-12-22T15:20:00.000Z

"Elimizdeki eser genel hatlarıyla kurumsal değil, bireysel filantropinin 1840-1860 arasında oynadığı rolü, filantrop bankacı figürünün ortaya çıkışını, özgürleşmiş Avrupalı Yahudi elitlerine düşen dayanışma ve yardımlaşma işlevinin oluşumunu ortaya koyuyor."

Nora Şeni, Oryantalizm ve Hayırseverliğin İttifakı
Yapı Kredi Yayınları, 2009

Ümit Kurt'un değerlendirmesi Radikal'de

her yer beton oldu, çocuklar nerede oynasın?

2009-12-14T12:14:00.005Z

imajlar, inhabitat ve public ad campaign

"Replacing Ugly Construction Site Barriers with Beautiful Living Green Walls"
Bugün reader'ıma gelen mimarlık sitesi postlarını son hız scroll ederken, gözüm takıldı. Kaynağı inhabitat'mış.

Ne kadar sevgi dolu bir blog olsa da aslında çok ciddi tasarımlar, tasarıma dair bilgiler ve güncel haberler içeren inhabitat'ın ev kadını söylemi diyebileceğimiz, "çirkin bariyerleri güzel, yeşil duvarlarla değiştirelim" başlığına şaşırdım, sıkıldım, keşke görmeseydim dedim. Sürdürülebilirlik, ekoloji, yeşil alanlar, bitkiler, ekmeler, biçmeler, meyve-sebze toplamalar, reçel yapmalar...vs. işin içine girdiğinde bu tip beton çirkin-yeşil güzel yaklaşımlarına gitmek, hem işi ciddiyetten uzaklaştırıyor hem de ikna ediciliğini kaybediyor.

Tıpkı hayvan haklarını savunan 50'li yaşlarındaki saçları fönlü hanımların basın açıklamalarının gayri ihtiyari de olsa görmezden gelinmesi ya da belediyelerin kendi reklamlarını yaptıkları basın duyurularının (63 sokağın rehabilitasyonunu gerçekleştirdik, 47 yeşil alanı çiçek ekerek yeniden düzenledik...) tümüyle etkisiz, hatta sinir bozucu olması gibi...

Üstelik resimde görünen duvarın, -çirkin olduğu taraflarından kabul edilmiş olan- üstü afişlerle, graffitilerle kaplı OSB ya da ondüle metal levhalardan yapılan duvarlardan daha güzel göründüğünü söyleyemem, ama bu benim fikrim. En azından "çevresel sensörlü, baloncuk saksılı, hijyenik duvarları üstü kat kat yırtık afişlerle kaplı, üstünüze devrilebilecek dandik panellerle değiştirelim" demeyeceğim çok açık. Yine de bitkilerin herşeyi güzelleştirdiği gibi bir yaklaşıma karşılık, kentin çok katmanlılığı, inşaat gibi bariyerinin de geçiciliği, zaman geçtikçe üstüne eklenenleri, alttan çıkanları, insanların o duvarda kendilerinden izler yaratıyor olmaları...gibi onlarca karşı-bahane geliştiresi geliyor insanın.

Sürdürülebilirlik meselesi her ne kadar moda olsa da, "sustainable" deyince akan sular durmuyor. O çirkindir, bu güzel demek de -gerçekten çok iyi olsalar bile- tasarımları gerekçelendirmiyor...

Elbette, sözüm Kooho Jung ve Hayeon Kelly Choi'ye değil. Mesela bu tasarımı önce Yanko Design'da görmüş olsaydım, hislerim bambaşka olabilirdi. Ama başlığın bende yarattığı irritasyon, tasarlanmış şeyin çoktan önünde geçmişti... Artık çok geçti...

Joseph E. Brown vs. Pierre Bélanger

2009-12-14T12:01:00.002Z

"The professional world is changing quickly, but designers are, ironically, the slowest to change. They may dress creatively, and they may draw creatively, but their thinking is very conservative, stolid, and entrenched. Designers fail to understand the foreshadowing of the challenges we face today, let alone to grapple with the magnitude of conditions lying ahead. Think about the complexity of current issues: Take the usual conditions of program, use, cost, public-private constituencies, factor them by disaggregated systems of infrastructure that are falling apart, and then top them off with budget crises, carbon urgency, climate change, and population migration. We’re not in catastrophe mode or a doomsday scenario, but we’re confronted with complex challenges with many variables that require strategic, systemic thinking."

the dirt

kurban bayramı

2009-12-01T11:22:00.002Z

bir kurban bayramı daha geçti. bu yıl bayramı hiç kurban kesimi ve hatta hiç dehşet verici kurban haberi (1 istisna!) görmeden atlatmayı başardım. artık çocuk da değilim ama hala bu gerçekle yüzleşmemeyi tercih ediyorum.

geçmiş günün anlam ve önemine istinaden peta'nın yeni reklam filmini buraya koyuyorum. peta'nın da dediği gibi, go veg!

fincanımla yumruk atabilirdim

2009-11-18T12:04:00.004Z

yanko design: MUG!

Bir wishlist'im olsaydı, bunu oraya koyardım ve onu edindiğimde beni kızdıran birine fincanımla yumruk atabilirdim.

icon microfiction competition

2009-11-18T10:39:00.000Z

icon: "stories for the en of the decade"

demirkapı'da

2009-11-18T07:58:00.013Z

Topkapı istasyonu

Santralistanbul'a toplu taşımayla gitmek için Silahtar'ı bilmek gerekiyor. Silahtarağa'yı bilseniz de, oranın adı toplu taşıma sistemi bünyesinde çalışanlar için Silahtar.

İETT'nin "nereden-nereye-nasıl giderim?" hizmeti, iyi çalışıyor. Yani bir yerden bir yere nasıl gideceğinizden emin değilseniz, Silahtar ve mesela Zeytinburnu yazarak -zamanlar yanlış hesaplanmış olsa da- gideceğiniz rotayı ve otobüs hatlarını öğrenebiliyorsunuz. Haritalarla aranız iyiyse ya da biraz fazla iyiyse ve rotanızı görmeden rahat edemiyorsanız, onu da yapabiliyorsunuz. Tek sorun, otobüslerin diğer toplu taşıma araçlarıyla entegre olmaması. Yani aslında metroya binebilecekken sizi başka bir otobüse yönlendiriyor olması. Ama bu alternatifi de haritadan çıkartabiliyorsunuz.

Neyse, dünya için eski ama İstanbul için o kadar da eski olmayan ve bu şehrin tarfiğinde haliyle çalışması zor olan bu sistemi, sistematik bir Alman kafasıyla kullanabileceğinizi sanıyorsunuz ama elbette o kadar kolay olmuyor. Otobüsler tabii ki, yaklaşmakta olduğunuz durağı önceden haber verip size hazırlanma süresi sağlamıyor, elbette ineceğiniz durağı kaçırabilirsiniz, elbette kaçırabilirim paniği yaşayabilirsiniz, diğer yolcuları ve şoförü sorularınızla taciz edebilirsiniz, ama aslında belki de siz kimseyle iletişim kurmadan gideceğiniz yere gitmek isteyebilirsiniz, ki iett'nin online olarak verdiği hizmetin temel amacı da budur. (belki de siz de sürekli kafanızdaki "olması gereken"den bahsetmeyi kesmelisiniz sayın yazar)

haritanın kaynağı

Geyiği kesip asıl konuya dönersek, benim gibi metro sembolünü gördüğünüz gibi -hop!- Topkapı-Habibler (T4) metro hattının Demirkapı istasyonunda kendinizi bulabilir, ardından görevlilerin çeşitli önerileriyle (bu önerilere diğer ana caddeye yürüyüp dolmuşa binmek, yeniden otobüse binmek gibi seçenekler de dahil) Zeytinburnu'na varabilirsiniz. Bu arada "Biz ne metrolar gördük" diyerek paniğe kapılmayabilirsiniz. Zira hedefe kilitlenmek yerine, normalde geçmediğiniz duraklardan geçerken çevrenize bakıp, hakkında atıp tuttuğunuz ama k..nızı kaldırıp da gitmediğiniz yerleri gördüğünüz için iyi hissedebilirsiniz. Bütün işiniz-gücünüz, eşiniz-dostunuzla birlikte İstanbul'da yaşayıp kentin 1930'lardan beri kullanılan kısmına sıkışıp kaldığınız için normalde Sağmalcılar'a gitmiyor olabilirsiniz. Zira üzerinde her konuştuğunuz yerde 5 sene oturamayacağınızı, bunu size söyleyen kişiler de bilmektedir.

Sonuç olarak İstanbul'un kürselleşmesini, nasıl da önemli bir metropol olduğunu, şöyle-böyle geliştiğini, insanların -vah vah- durumunu konuşan kişilerin hiç duymamış olabilecekleri bir semtin ismini önlerine alıp normal bir insan gibi toplu taşımayla oraya gitmelerini öneriyorum. Bunu gerçekten de öneriyorum, böyle bir yazı dizisi olsa, mimarlar, şehirciler, mimarlık tarihçileri kendilerine tesadüfen verilmiş bir semte gitseler... Elbette elinde Paris haritasıyla Barselona gezen bir tür entellektüel kaşif ruh haline kapılmadan... Sonra da bu yolculuklar hakkında ciddi ciddi yazsalar, şok olmadan, hikayeleri olduğundan ilginç hale getirmek için yoksunluk durumlarını abartmadan, durumu tarif etmeyen referanslar verip durmadan, mızmızlanmadan, "cümle içinde "bizim insanımız" gibi kalıplar kullanmadan ya da "onlar"laştırmadan. Ben bunu yapabilecek çok az kişi tanıyorum. (Onların da peşini bırakmıyorum...)

Biri belki geçtiği yerlerin tarihine referans verecektir, ötekisi sosyo-ekonomik durumunu bilecektir, bir başkası geçerken çok etkileyici bir manzara görecektir, belki de bir başkası zaten oradan sürekli geçiyordur ve hep aklından geçen bir şeyler vardır...

Belki de salakça bir fikirdir bu bahsettiğim ama ne zamandır saçma sapan fikirler bile gelmediği için aklıma, endişeleniyordum kendim için. Şimdi rahatlamaya başladım!

naif star

2009-11-13T09:42:00.002Z

Ali Yavuz'dan Rogers konferansı değerlendirmesi:

"Peki bunları Richard Rogers söylerken niye inanalım?"

Hiç heyecanlanmadığım, gitmeyi aklımın ucundan bile geçirmediğim halde görüşlerine güveneceğim birinden kişisel bir değerlendirme okuduğuma çok mutlu oldum. Ali'nin yazılarının devamını görmeyi umuyorum.

Yeni Mimar'ın yeni sitesinde

a Forester and a Countess

2009-11-13T09:22:00.005Z

fizy

kiptas

2009-11-11T12:30:00.002Z

kiptaş tanıtım filmi. şaşırtıcı değil, tam da beklendiği gibi.
bu tür konut projelerine, kapalı sitelere, "yeni yaşam alanları" tanıtımlarına ilgi duyanlar göz atabilir.

video

özel bir durum: kaza ve kader

2009-11-11T08:32:00.005Z

Since he began photography in 2001, Ali Taptik engages in chronic mid-fictional, semi-autobiographical account of his own life in Istanbul. Through his portraits of people or places, he reinvents special atmosphere, its own history ... In this series started in 2004, Ali Taptik explores possible links between accident and destiny - hence the title Kaza ve Kader. Between the element of chance and fate, he questioned the action of man on the course of his life. His work is in a dialectic of opposites, in a thin gap between the inside and outside, between the private and the public. Inner space, outside space, whose boundaries are blurred, in which he sailed in an incessant comings and goings. Photographs of Ali Taptik so are windows on the world inside a mirror.

fotoğraf
Released : November, 10th 2009
Collection : Hors Collection
English/French
ISBN 13 : 978-2-35046-185-4
Format : 200 x 245
88 pages
Paperback
46 color photos

Filigranes

II

2009-11-09T15:14:00.005Z

Reader, blogger, twitter derken teknoloji beni paralize etti. İçinde bulunduğum konforsuz ve geçici olduğu aşikar koşullar da sabrımı tüketti. Geçmiş sonbaharları hep bulanık hatırlıyorum, bunu da öyle yapacağım büyük ihtimalle. Bulanıklık geçinceye kadar yalnızca yapmam gerekenlerle idare edeceğim, ki onlarla baş edebilirsem, şanslıyım demektir.

yıkım protestosu

2009-10-30T15:15:00.000Z

"Sancaktepe’de yıkım kararı verilen evlerin tapulu arazilere yapıldığını, yıllardır bu evlerin vergilerinin ödendiğini, su, elektrik, doğal gaz ve telefon aboneliklerinin bulunduğunu söyleyen Taş, "Eğer yıkım kararı alınan evler dere yatağındaysa belediyeler ve ilgili diğer kurumları suç işlemişlerdir" dedi. Grup, açıklamanın ardından olaysız dağıldı."

Radikal'de

emlak manşetleri

2009-10-30T13:58:00.006Z

Eski bir konut projesine bakarken "Nurten Erk Tosuner"in bir yazısına denk geldim. Kendisini Hürriyet'ten tanıyanlar olacaktır. Okuduğum haberin başlığına olduğu kadar içeriğine de güldüm. Baktım ki, bütün başlıklar birbirinden ilginç. Özellikle de Tosuner'in kimi ünlü, başarılı..vs. diye nitelendirebileceğimiz, insanların evlerini merak ettiği tahmin edilen kişileri evlerinde ziyaret ettiği söyleşilerinkiler... Anlaşılan o ki, yazılara başlık bulmak, özellikle de gazetede yayınlanacaksa ayrı bir çaba gerektiriyor:

Fizik öğretmeniydi holding patronu oldu

Boğazı seyretmeye zaman ayıramadık bahçeli eve geçip tavuk besleyeceğiz

Evi almadan önce komşularla tanıştım

Özgür olmak için ev almıyorum kiralık eve tarmızı yansıtıyorum

Torunları yatıracak yer bulamayınca apartmandan müstakil eve geçtik

Havuz ve bahçe keyfinden Florya için vazgeçip, sosyalleştik

İki dev starla ortak oldum, dünya jet-set'ine lüks villa satacağım

Yatırımını konuta yapıyor, kendi kirada oturuyor

Teras katında çocuk büyürmü dedik manzara yerine bahçeli evi seçtik

özgür ansiklopedi

2009-10-30T13:18:00.007Z

50 soruda tarlabaşı yenileme projesi

Bu yazıyla ortaya çıkacak ki ben aslında bir bilgi kaynağı olarak wikipedia kullanıyorum. Küçükken de ansiklopedinin bir şey -hatta her şey- hakkında kesin bilginin bulunabileceği yer olduğunu sanırdım.

Neyse, dün Tarlabaşı Bulvarı'nın açılmasına ilişkin bir tarih arayışındayken ekşi sözlükle birlikte üst sıralarda yer alan vikipedi linkine tıkladım. Tıklamaz olsaydım. Hiç mi güncellenmiyor bu viki? Hani viki-gönüllüler? Bir de altında "Bu sayfa son olarak 12:14, 31 Ağustos 2009 tarihinde güncellenmiştir." yazıyor. Hem fazlasıyla yorum içeriyor, hem geride kalmış. Merak edip önceki versiyonlara baktım...

17 Şubat 2008 tarihinde bir kullanıcı, mevcut metnin sonuna, polisin bölgeye girememe durumunu bildiren son cümleyi -üstelik de yalnızca bu cümleyi- ekleyerek katkıda bulunmuş. O tarihlerde yenileme projesinin çoktan gündeme girdiğini biliyoruz. Polisin bir yere girip girememesinden daha önemli ve "ansiklopedik" bir bilgi varsa o da herhalde 9 adanın birden boşaltılmasını öngören bir dönüşüm projesidir.

"Değişen sosyokültürel yapısı ile bugün artık Tarlabaşı, İstanbul'un en yoğun kullanılan ticaret ve eğlence alanına sadece birkaç yüz metre uzaklıkta olmasına rağmen, orada Tarlabaşılılar dışında kimsenin uğramadığı, uğramak istemediği, yoğunlukla marjinal sektörde çalışan Doğu ve Güneydoğu Anadolu'dan ve Güney Afrika'dan göçle gelenlerin gruplar halinde yaşadıkları izole bir çöküntü alanı haline gelmiştir.Artık Tarlabaşı'na polis bile giremez duruma gelmiştir."

ofis

2009-10-26T15:23:00.001Z

temenniler

2009-10-26T14:33:00.004Z

Ömer Kanıpak Sofya Mimarlık Haftası'nda, özellikle imkanmekan araştırmaları sırasında çok sevdiğim Raumlabor ve Emmanuel Combarel'in konuşmacı olacağı bir oturumu yönetecek.

Bu şehirde mimarlıkla ilgili bu kadar az şey olmasına, olanların da Richard Rogers konferansı olmasına çok üzülüyorum. Garanti Galeri artık geri dönse, Arkitera yalnızca bir kez gerçekleştirdiği mimarlık haftasını çeşitli engeller ya da imkansızlıkları aşarak tekrarlayabilse ve arkiparc'tan daha az "sektörel" bir etkinlik daha yapabilse, mesela "Kent ve Mimarlık Günleri" her yıl tekrar etse, "disiplinlerötesi" konferans dizisi devam etse, Yeni Mimar ve Betonart gibi yayınlar artsa, daha da önemlisi, benim gibi değil de, gerçekten fikir üreten ve beyan eden blog yazarları artsa...

bienal bitmeden

2009-10-26T13:45:00.005Z

haftasonu 11. istanbul bienali'nin bir kısmını gezmek üzere antrepo'ya gittim. evet, antrepoya henüz gitmemiştim. saatin geri alınacağını aklına "ileri alınacak" şeklinde kaydeden ben, geç kaldım diye evde dört dönerken, aslında saatin benim sandığımdan 2 saat daha erken olduğunu fark ettim ve antrepoya gitme denemelerimden sonuncusu, nihayet başarıya ulaştı.

şapşallığımın neden olduğu erkenciliğimin sayesinde 10'u biraz geçe kapıdaydım. çok kalabalık olmasa da bir grup insanla yaklaşıkzamanlı olarak içeriye girdim. kırmızı kağıtları ekmek kırıntısıymışçasına takip ederek ilerleyecektim ama onlardan her yerde vardı. üstlerine basılmış olanlardan birini açıp, bakıp, yerine bıraktım. sağdan gittim. acaba herkes soldan gitmişti de bienal ekibi sağ kanatta hiç ziyaretçi yok mu sanıyordu? belki de onlar saatlerini doğru ayarlamayı başarmışlardı da yine de işe geç kalmışlardı. elinde telsiziyle işini(!) yapmak konusunda oldukça hevesli görünen bir genç bayan, hırsla mekanın içerisinde bir oraya, bir buraya koşturuyor, işlerle ya da eğilerek okumakta olduğum künyelerle aramdan rüzgar gibi geçiyor, mekanda görevli olan diğer gençlere hızla "soran olursa şunu dersin, bunu dersin" diye kestirme cevaplar ezberletiyordu. oysaki o ezberletilen cevapların kimse için tatmin edici olmayacağı açıktı, hatta eserlerle ilgili konsantre bilgi cümlesini aklında tutmaya çalışan çalışanın bu konuda ne kadar başarılı olabileceği de şüpheliydi. elbette yeteneklerinden şüphe etmek bana düşmezdi. kendilerinden en iyisi umarak sanıyorum ki Marko Peljhan'ın okuma odasına doğru ilerledim. ama ben ilerledikçe "buralar benim" diyen bienal görevlisi de ilerliyor, hızla oraya buraya yürüyor, diğer çalışanlara bıdıbıdıbıdı talimatlar vererek sürekli dikkatimi dağıtıyor, bir ölçüde mekanın ve eserlerin güvenliğini, serginin sürekliliğini sağlıyor gibi gözükse de, ziyaretçi olarak benim ve yanımdakilerin sinirini bozuyordu. Elbette mutlak sessizlik beklentisi içinde değildim, zaten serginin kendi sesleri, az sonra eklenecek olan rehberlerin konuşmaları, insanların fısıldaşmaları, çocukların videoların gösterildiği odalara girip-girip çıkmaları da vardı ama bunların hiç birini, pazar sabahı sanat sosyalleşmesinin bir parçası olarak yadırgamıyordum. belki de insanların fazla kontrolcü, emirler yağdıran ve görevli hiyerarşisini sürekli vurgulamaya çalışan, hem yaptığı işi gereğinden fazla önemseyip hem de aynı zamanda orada o işi neden yaptığını unutmuş bir ruh haline sıkışmasını pek sevmediğimden görevliyi bu kadar rahatsız edici buluyordum.
içeriye girerken "günaydın" ve giderken "iyi günler" sözcüklerine, diyenin gözünün içine bakıp, cevap vermemeye şartlanmış güvenlik görevlileri de günümü ayrıca güzel yapmışlardı. bienal güvenliğinin ünü açılış gecesinden beri yayılmakta olduğu için bu duruma hiç şaşırmadım.

işlere gelince, onlar hakkında bir şey yazacak konumda değilim malum. yine de yılların izleyiciliğine ve de bir birey olarak kişisel beğenime sığınarak, sanja ivekovic'in yerdeki kırmızı "çöp"leri ve nevin aladağ'ın şehir seslerini bir gün bir yerde "şöyle bir şey vardı" diyerek anacağımdan adım gibi eminim.

www

2009-10-22T09:31:00.003Z

Bugün sevdiğim iki şey'in web sitelerinin açılmış olduğunu fark ettim. mutluyum.

yeni mimar
robinson

julian de smedt

2009-10-22T08:44:00.002Z

Bartlett Mimarlık Okulu’ndan dereceyle mezun oldunuz ve Rotterdam’a Rem Koolhaas’ın firması OMA’da çalışmaya başladınız. Mimarlığa ilginiz ne zaman başladı?
İşin açıkçası küçükken aklım fikrim kaykaydı. Bütün zamanımı kayarak geçirirdim. Ancak kaykay benim sokaklarda oldukça çok zaman geçirmeme, bulunduğum kentlerin kaykayla altını üstüne getirmeme neden oldu. Bu da kente ve kentin içinde gelişen durumlara karşı bende bir duyarlılık oluşturdu. Mimarlık okumaya 16 yaşımda karar verdim.

Yasemin Keskin Enginöz'ün söyleşisi Radikal'de
JDS konferansı YEM'de

plattenbau-tetris

2009-10-21T07:53:00.003Z

"Berlin Block Tetris"in yaratıcısı Sergej Hein ile "Creator Corner's Blog"da bir söyleşi yapılmış. Hein bu fikrin ortaya çıkışını ve animsyonu nasıl yaptığını anlatıyor...

"I grew up in such a suburb of Riga, which was part of the Soviet Union at that time. When I moved to East Berlin I was again living in such a "ghetto" as the cool kids used to call them. Walking through that part of Berlin, seeing all these square blocks one day gave me the idea that they actually look like Tetris stones. I thought, 'Hmm, why don't you make an animation of that?'"

Creator Corner's Blog
architekturvideo.de

Bu post'u yazıp bitirmiştim ki, urbanophil.net'te de aynı videoyla ilgili bir yazı gördüm. Yazıda Hein'ın çok takdir edilmesinin yanısıra iki tane güzel link vardı, ki onları eklemeden edemedim:

urbanophil, tetris und die grundlagen der architektur
threadless, tetris taught me the fundamentals of architecture

son olarak da,

"Wer groß und stark werden will, sollte als Kind immer alles aufessen, was Muttern einem kocht. Wer seine graue Hirnmasse vergrößern will, muss einfach regelmäßig Tetris spielen."
yaklaşık meali; büyük ve güçlü olmak isteyen, çocukken annesinin ona pişirdiği herşeyi yiyip bitirmeli. gri beyin hücrelerini çoğaltmak isteyense, düzenli olarak tetris oynamalı.

emre arolat'la söyleşi

2009-10-20T12:33:00.001Z

“Etraftaki çok fazla pejmürdeliği aslında buna bağlıyorum. Mimarlık hep son dönemde bir sürü kapalı siteler oluşturmaktan öteye gidemez haline geliyor. Bu kapalı sitelerin üst gelir grubuna ait olanları iyi mimarlar tarafından yapılması söz konusu. Çok daha sosyal yönelimleri, kamu yönelimleri fazla olan projelerde mimarlar pek akla gelmiyor, iyi mimarlık talep edilmiyor. Çünkü yöneticiler her şeyi biliyor ! ‘İstanbul AKM çirkin’ diyor, ‘Ankara AKM çirkin’ diyor, ‘Yıkalım’ diyor. Hakikaten beni dehşete düşürmüştü bunu duyduğumda. Çok fazla bayıldığımız bir bina olmayabilir Ankara AKM ama kentin hafızasında yer etmiş binaların, üstelik ekonomik olarak da henüz sürdürülebilirliği olan yapıların öyle kolaylıkla göz ardı edilebilmesinin arkasında böyle bir şey var aslında. Tasarım çok önemsenen bir şey değil. Çok doğru, herkesin kullandığı hangi bina var dendiğinde çok fazla cevap veremiyorum, bir sürü iş yapıyor olmamıza rağmen.”

Erkan Aktuğ'un yazısı Radikal'de

False Urban Memory Syndrome

2009-10-15T13:34:00.000Z

"It's bit like trying to theorise why some people find some jokes amusing while others don't. But the main problem with the debate today is that our individualised responses to places and objets trouves are being squeezed into a policy framework which, instead of trying to improve the physical environment in a tangible way, is seeking to generate an intangible urban feelgood factor."

austin williams

kent ve mimarlık günleri

2009-10-14T14:01:00.000Z

eşekler ve çocuklar

2009-10-14T12:24:00.000Z

"Diyorlar ki savaş bizi bu hale getirdi. Bilim adamları ‘şiddet toplumu’ ile açıklıyorlar bu merhemsiz hallerimizi. Yoksullukmuş derdimiz, öyle diyorlar.
Hayır, başka bir hunharlık var. Bu ülke çocuklarını hedef alıyor. Bu ülke gez-göz-arpacık, çocuklarını nişan alıyor. Azılı, soğukkanlı katiller gibi çocuklarını öldürmeye, yok etmeye çalışıyor bu ülke. Taammüden.
Öte yandan... Bir canları kalmış çıkmadık ama çocuklarına zebra boyuyorlar üşenmeyip. Gazze’den daha fena ‘şiddet toplumu’ var mı? Gazze’den daha yoksul halk mı var?
Başka bir şey oluyor bu ülkeye. Savaştan, yoksulluktan da fena bir şey. Çocuklar da ikiye ayrılıyor ve ‘yararsız’ olanlar ‘itlaf’ ediliyor."

Ece Temelkuran, Milliyet'te

café turc

2009-10-14T11:23:00.006Z

İsterdim ki, kendi gözlerimle göreyim, ama ne yazık ki, Café Turc, bir yaz etkinliğiydi ve Ağustos'ta bitmişti. Oysaki yapının inşaası, Türk Sezonu'nun hayata geçen tek mimarlık etkinliği olmuştu. O da içinde türk kahvesiyle lokum dursun diye yapılmış ve uluslararası bir fuardan cut-paste edilmiş gibi yapayalnız görünen bir pavyondu. Gerçi gitmediğim bir yer hakkında yazmak yanlış belki de... Önyargılarımla hareket ediyorum.

Kısacası, Türkiye'nin en parizyen mimarı Han Tümertekin'in tasarladığı projenin konseptüel ve arşitektürel nitelikleri hakkında verdiği röpörtajı, saison de la turquie en france'ın resmi web sitesinde görebilirsiniz, ama sitenin ingilizce ya da başka bir dilde görüntülenme seçeneğini tıpkı benim gibi bulamayabilirsiniz. Bu nedenle hiç enerji sarf etmeyip, gündelik hayatınıza devam edebilirsiniz.

Tabii görsel sanatlar tarafında iyi şeyler de oluyor. Anadolu Ateşi ve kırmızı-beyaz ışıklandırılmış Eiffel yerine onlara bakmak lazım belki de.

funny face

2009-10-13T10:04:00.002Z

Çocukken en sevdiğim film olan Funny Face'in geçtiği hayali Paris'i daha çok seviyorum.

vahşi şeyler?

2009-10-07T13:59:00.005Z

Opening Ceremony'de, Spike Jonze'un yeni filmi Where the wild things are giysileri var. Sadece giysileri değil, kıyafetler ve aksesuarlar, filmin pufik yaratıklarının yanında duran peluş (?) giysili modellerle birlikte karşımızda... Filmi merakla bekliyorum, kıyafet fikrini hiç sevmedim, Max'in sweatshirt'ü hariç!

Les Mads'te gördüm

imf

2009-10-06T10:35:00.002Z

fotoğraf, bianet, bawer çakır
videosu ntvmsnbc'de

Ntv spikeri durum gayet normal bir biçimde açıklıyor. İlk önce eylemciler diyip, sonra sivil toplum örgütleri ve sendikaları diye ekliyor, ardından da orasının nasıl bir yer olduğunu, orada eylemin de eyleme müdahalenin de neleri düşünerek yapılması gerektiğini söylüyor. Esnaf, her gün normal biçimde otobüsüne binip gidecek insanlar, metro kullanıcıları... Evet, eylemin amacı zaten biraz da bugünün normal bir gün olmadığını, öylece otobüse binip işe ya da alışverişe gitmemeniz gerektiğini göstermek. Peki polisin amacı ne, toplumun huzurunu kaçıran eylemcilere engel olmak mı? Polisin kararlı olduğu kesin. "Malum, olağan günlerden biri..."

vergeten dierendag

2009-10-06T10:26:00.004Z

Hollanda'da, dünya hayvanlar günü'nün hemen ertesi günü, unutulmuş hayvanlar günü ilan edilmesiyle ilgili bir video. içeriği için "öööf sıkıcı" diyenleriniz olacaktır, bu durumda sizi bana mütemadiyen şirin kedi videoları, köpeklerin başına gelen komik şeyler ve elbiseli sincaplar videoları gönderen arkadaşlarıma yönlendirmek durumunda kalacağım...

Osocio'da gördüm

anna tibaijuka

2009-10-05T12:23:00.003Z

embed edilemeyen videolara link verilir...

UN Habitat'ın executive director'ı Anna Tibaijuka'nın, American Planning Association'ın 100. Ulusal Planlama Konferansı'nda (nisan 2009) yaptığı konuşmayı, vimeo'da bulabilirsiniz.

hair'em scare'em

2009-10-05T12:10:00.002Z

görsel, yayın tanıtımından.

R. Klanten, S. Ehmann ve M. Huebner'in editörlüğünü yaptığı kitap, saçın sanatsal ifadenin bir aracı olarak kullanımının sıradışıbir keşfini sunuyor. (daha uzun bir cümleydi ama zip'leyerek çevirdim) Kitapta yer alan kategorilerin arasında grafik tasarım, fotoğraf, illüstrasyon, sanat, iç mekan tasarımı, moda ve hatta takı tasarımı bulunuyor. Gestalten'da...

"The examples in this book show the extraordinary use of hair as intricately woven hair metamorphosing into body-extending sculptures, exquisite jewelry and fashion adorning hair as decorative elements, photography projects such as humorous portraits of fashionably playful mustaches and beard typography to otherworldly illustrations of long unruly locks of curls."

inclusive cities

2009-10-05T10:56:00.001Z

aims to improve the livelihoods of the urban working poor, most of whom are employed in the informal economy, many as waste pickers, street vendors, and homebased workers. These workers, while numerous, have very little representation or “voice” in the municipal policy and urban planning processes that significantly impact their everyday lives and their ability to generate enough income to support their families.

Inclusive Cities addresses urban poverty by supporting and building the capacity of membership-based organizations (MBOs) of the working poor in the urban informal economy. Building the capacity of MBOs in the areas of organizing, advocacy, and policy analysis ensures that urban informal workers have the tools necessary to make themselves heard within urban planning processes.

The Inclusive Cities project is based on the shared belief that reducing urban poverty requires reversing the current exclusionary trend of many modernizing cities. This requires fundamental rethinking and reshaping of urban plans, regulations, and policies to incorporate the working poor.

The challenge is to promote Inclusive Cities that embrace the informal economy as a vibrant and key component of the urban economy, and view it as a solution to reducing urban poverty and violence. Inclusive Cities support homebased production through basic infrastructure and appropriate zoning regulations; allow street vendors and hawkers to operate alongside small kiosks and shops as well as large retail shops and malls; and incorporate waste pickers into modern solid waste management systems.

Inclusive Cities require an inclusive, rather than exclusive, approach to urban infrastructure and services; urban spatial planning and zoning; urban regulations and laws; and urban policies. To achieve this, representatives of the working poor must have a voice in urban planning processes.

link

açık ev

2009-09-29T08:11:00.003Z

Bu aralar nereye gitsem, her şey açık. Açık şehir, açık yerler, açık ev...
Açık Ev, "Taşınabilir Sanat" dizisinin Kartal Bülent Ecevit Kültür Merkezi'nde açılan yeni ayağında (Geçici Rahatsızlık/Temporary Harrasment) yer alan işlerden biri. (Biriymiş, demek daha doğru olabilir, zira sergiye gitmedim.)

Sanatçılar Okay Karadayılar ve Ali Taptık, şöyle demişler: "Açık Ev, işlevsel fotoğrafları, bağlamlarından koparmaya dayalı bir kitap projesi... A6 büyüklüğünde, 48 sayfalık ince bir kitapta bir araya gelen fotoğraflar hakkında tek bilinen 'bulunmuş' olmaları…"

Sıklıkla emlak sitelerinde gezenler bilirler, boş mekan fotoğrafları mekanlarla ilgili aldatıcı olabilir, öte yandan kendiniz için bambaşka hayal ettiğiniz evleri başkalarının mobilya ve iç mekan düzenlemesi tercihleriyle görmek istemeyebilirsiniz. İstemekten de önemlisi, aynanın önündeki kozmetik ürünlerini ya da fistolu yatak örtüsünün üzerinde duran oyuncak ayıları görmek garip bir şekilde rahatsız edici olabilir. Burada emlakçıların ve sahiplerinin teşhirciliğinden ya da böyle şeyleri hiç önemsemiyor olmalarından bahsedebiliriz. Her iki durumda da alıcı adayı olarak ekran başında geçirdiğiniz zaman size bir tür özel hayat röntgenciliği olarak geri döner. Nişlere tıkılmış hurçlarıyla, sifon örtüleri, nazar boncuklu paspaslarıyla bu evleri randevu alarak görmeye gittiğinizde kapıda ayakkabılarınızı çıkartmak zorunda kalmak ve evdeki hasta dededen özür dilemek de buna eklenir...

Neyse, Taptık ve Karadayılar'ın bu işi hazırlarken neler düşündüğünü bilmiyorum elbette, bu yazı da bir sanat eleştirisi değil, naçizane emlakçı deneyimlerimin flashbackleri yalnızca.

örtbas

2009-09-28T14:37:00.005Z

Bunu, gitmeden önce gördüm... Derya ve Deniz Baykal'ı anladım da, kapağa pek anlam verememiştim. Ortadan ikiye katlanmış tek bir a4'ten oluşan bu küçük flyer/fanzinciğin arka kapağında web sitesi varmış... Orada Baykal çiftinin bir aradalığının, halihazırdaki absürtlüğüne yakışacak bir açıklama buldum: "Baykal ve Büyük su birikintileri"
Kötü bir şaka, iyi bir kelime oyunu, hem naif hem kurnaz. İkincisi çıkacak mı?

parazit

2009-09-28T14:13:00.004Z

Rotterdam'ın Avrupa'nın kültür başkenti olduğu 2001 yılında büyük bir yapının (Las Palmas) tepesine yerleştirilen Parasite'ı üzülerek, doğasına uymayan yeni (ve muhtemelen geçici) yerinde gördüm. Oysaki 2002 yılında henüz bir 1. sınıf öğrencisiyken süreli yayınlar kütüphanesinde kendisiyle karşılaştığımda ondan çok etkilenmiştim. Henüz pek de fazla bilgi içermeyen dağarcığımda ayrı bir yerlere koymuştum. Onu hepinizin tanıdığını biliyorum...

Bu fotoğraf, Kortknie Stuhlmacher Architecten resmi sitesinden alınmıştır ve Daniel Nicolas tarafından çekilmiştir.

"A bright green object sitting on top of the elevator shaft of the former warehouse building Las Palmas acted in 2001 as a widely visible, three dimensional logo for its host building whose large, industrial spaces were temporarily used for various exhibitions during Rotterdam's year as European cultural capital in 2001. One of the exhibitions was called Parasites* and presented designs of small-scale objects for unused urban sites making 'parasitic' use of the existing infrastructure. The exhibition was curated and organised by Mechthild Stuhlmacher and Rien Korteknie, involving an international group of architects. Taking advantage of the enterprising atmosphere of the cultural year, one of the designs was built in full scale. The roof of the building amidst the varied, spectacular roofscape of the Rotterdam harbour area proved to be an ideal location.
(...)
Despite its temporary character, the building remained in its location until the summer of 2005 and was used for numerous activities. Due to the planned renovation of Las Palmas the Parasite then had to be removed and is currently in storage, waiting for new uses and sites."

Do you know a place?

2009-09-28T07:42:00.003Z

Araştırmalar, fikirler, öneriler, yüzbinmilyon imaj ve sonuç olarak fazlalıkları ayrıştırmayı başarabilsek bile ciddi bir enformasyon yüklemesine maruz kaldığımız bienalde -belki çok da basit olduğu için- yukarıda sergileniş biçimini aşağıda ise resmi web sitesinin açılış arayüzünü görebileceğiniz "Guide to Open Places" benim aklımda (ve kalbimde) özel bir yer edinmiş. Şimdi kendi miniminnacık katkımın olduğu projeden bile önce aklıma geldiğine göre...

Açık Yerler Rehberi, çok moda olduğu üzere, kullanıcı katılımıyla ortaya çıkan bir proje. Basitçe, dünyanın herhangi bir kentinde birden çok kullanıma olanak sağlayan, fikirlerinizi/projelerinizi gerçekleştirebildiğiniz/gerçekleştirebileceğiniz, hayatınızın bir parçası olan/olabilen ve en önemlisi herkese açık bir yer biliyorsanız, bu yeri projenin sitesinde işaretleyerek başkalarıyla paylaşabiliyorsunuz.

Bienalde bu tür internet tabanlı projelerin fizikselleştirildiği bir çok örnek var (bkz. urbaninform) ve haliyle hepsinin de kendi yöntemleri... Rehberin yöntemi, kartonlara basılmış "açık yer"lerden istediklerinizin hemen orada fotokopisini çekip, hazır kapakların içine koyup, zımbalayıp kendi rehberinizi eve götürebiliyor olmanız. Ben serginin eve götürülebilenini, mail atılabilenini, kişiselleştirilebilinenini seviyorum. Bir de içinde kocaman bir kitapçısı olanını. Ama o başka bir post'a...

back in istanbul

2009-09-27T11:45:00.002Z

4 günlük Rotterdam Mimarlık Bienali ziyaretinin ardından yeniden evdeyim. Bavuldan çıkartmaya korktuğum bir sürü kitap/dergi ve 2 günlük ekspres bienal gezisinin, önümüzdeki haftaya sarkacak uzantıları olan flyer ve gazetelerle dolu poşetler bana bakarak hışırdıyorlar. Elimde çok fazla malzeme var, işteki işler birikmediyse yavaş yavaş buraya yazacağım... Bir de imkanmekan-revival dolayısıyla yapılması gerekenler var.
Dilimin ucundaki şahane iltifatlar ve ağır hakaretler için kendimi tutuyor ve çamaşır makinesine doğru yöneliyorum. hoşgelmiş olayım.

madun olarak modernleştirilme

2009-09-20T15:45:00.001Z

"...Hem Almanya'da hem Türkiye'de toplukonut deneyimi, mesleki ve siyasi elitin kahramanca özgveninden ve büyüklük taslayıcı tonundan, iyi niyetli olsun olmasın, kitleleri merkezden gelen bir medenileştirme projesinin nesnesi olarak gören yaklaşımından pek sıyrılamamıştır. Birkaç örnek dışında , kitlelerin içindeki bireylerin bizzat konuşması pek de mümkün olmamıştır. Fazla tereddüt etmeden diyebiliriz ki, toplukonut mimarları kitleleri yalnızca uzaktan sevmiştir."

Yeni bir tespit değil ama bazı şeyleri tekrar tekrar okumaktan sıkılmıyorum. Başka tespitler, örnekler ve okumalar için Esra Akcan, "Çeviride Modern Olan".
Daha detaylı bir yayın tanıtımı için Betonart'ın gelecek sayısı...

sos

2009-09-17T08:29:00.005Z

Bugünün perşembe olması dolayısiyle posta kutuma düşen 149 numerolu istanbul le cool'unda (bu kesme işaretinin yerinde bir yanlışlık var!) en çok dikkatimi çeken WWF'in (World Wide Fund for Nature) reklamı oldu...

schulze & arnall

2009-09-16T14:45:00.002Z

Dayanamayarak buraya kopyalıyorum. today and tomorrow'da gördüm.

sansasyon

2009-09-10T11:44:00.009Z

Bir yaz tatili dönüşü, şehirlerarası otobüs, kendini dolmuş sanarak tatil beldeleri arasında salına salına ilerlemekte ve kızarmış burunlu, eşofmanlı, tombik tatilcileri bir bir yolcu popülasyonuna katmaktaydı ki, resimde görülen yapının "burun" kısmında, kendi yansımamızı gördük... Turizm şehirlerinin kitsch otel yapılarını kanıksamış insanlar olduğumuzdan hakkında en fazla 1-2 espri yapma olasılığımız vardı ki, muavinle şoför "öfff bu otelde de kalmak gecelik kaç paradır" gibi bir geyiğe bizi de zorla dahil ettiler. Neyseki yıllar içinde zoraki geyiklerden hızla sıyırılmayı da öğrenmiştik...
Bugün, o yolculuk sırasında not aldığım defterde şunu gördüm: "Queen Elizabeth Otel, Kemer, Gemi" Aslında üzerinde konuşulacak bir şey yok. Yazdım, yazdım, sonra hepsini sildim. Sadece elçilik yapmak istiyorum.

"Antalya Kemer Göynük'teki Queen Elizabeth Otelin Mimari Proje, ilk fikir, şekil ve tüm konsepti; Mimar Hızır Çelikkanlı (Yüksek Lisans) ve Mimar Birgül Zekiye Güngör'e ait olup ana işletme konsepti olan 'dünyanın birçok ülkesine iki haftada bir rotasını çevirerek "Sail Away" partisi ile sanal cruising yapan gemi' fikride Proje mimarlarına aittir.

Proje mimarları, 'Mimari Proje' kavramını genişleterek işletme konseptiyle bütünleşme felsefesini ticari projelerinde ön plana çıkarmış, Türkiye standartları'nın üzerinde, uluslararası tasarım otoritelerinin ilgiyle takip ettikleri idealist fikirleriyle en iddialı,heyecanlı ve sansasyonel projeleri üretmiş ve üretmektedirler."

ankara mimarlık

İleriki bir post'ta, bu gemi meselesiyle ilgili olarak -oradan sıklıkla geçenler bilirler- Defterdar (İtalyan) Yokuşu'ndaki Piri Reis Gemi Adamı Yetiştirme Kursu'ndan sevgiyle, sempatiyle ve hatta şefkatle bahsetmek istiyorum.

cihangir'de çok şık, kutu gibi ev

2009-09-10T09:29:00.005Z

Emlak ilanlarına bakmak her zaman eğlenceli olmuştur benim için. Taşınmayı sevmem ama taşınma ihtimalini severim. Son yıllarda o kadar çok ev ilanı gördüm, kimi zaman ev arayan başka arkadaşlarımla o kadar çok ev gezdim ki, artık emlakçı tipleri üzerine saatlerce atıp tutabilir, ekranda gördüğüm bir ilanın gerçekliği hakkında yaklaşık tahminlerde bulunabilir, daha da önemlisi bu işe girsem çok sağlam ev pazarlayabilirim... Ama bunu pazarlayamam.

işitsel istanbul turu

2009-09-09T08:58:00.003Z

Istanbul Audio Tour is a program that intends to frame Istanbul not just from an artist's point of view but through the insights and voices of designers, urban planners and artisans. It aims to communicate the variations between different perspectives, and to expose if only a few of the diverse expressions of Beyoğlu to the local and international visitors as well as the public at large. The participant will follow the designated city tracks (specific routes) listening to the tracks recorded by the artist/designer/urban planner/shopkeeper on MP3 players. In the audio tours, the participants will also be provided with directions to be able to follow the predetermined routes while listening to these recordings designed to introduce them to an "Istanbul" perceived and lived in by the artist / designer / urban planner / shopkeeper.

Haunted Path At Controlled Speed, 2009, Cevdet Erek
Adventures in Acoustic Ecologies, 2009, roomservices
The Past That We do not Want to Forget, 2009, Ergun Tükel
Safety Guide, 2009, Suat Öğüt

İşe gitmeyenlere duyurulur!

¨cˇu'm„a*

Gitta Gschwendtner

2009-09-07T14:09:00.003Z

Evet, bu resimde gördüğümüz yaklaşık 1000 hayvanı barındıracak bir duvar. Yarasalar ve kuşlar için bir toplu-konut. Cardiff'te.

Gitta Gschwendtner
Inhabitat

marifet vol.671

2009-09-07T13:17:00.001Z

redesign your farmers' market

2009-09-07T06:38:00.004Z

GOOD sponsorluğunda düzenlenen "Redesign Your Farmers' Market" yarışmasının sonuçları açıklanmış. Amaç, adından da anlaşıldığı gibi, yerel üreticilerin tüketiciye ulaşmak konusunda, büyük üreticilere göre dezavantajlı oluşlarına bir çözüm getirmek...
Finale kalan 22 projeyi de, kazanan projeleri de henüz yayınlamamışlar, şimdilik yalnızca 3 örnek projeyi görebilirsiniz...

Farmers’ Market Movable Spaces
Alan Tossman
Santa Monica, California
Small portable architectural buildings are moved by trucks to various farmers’ market locations, and they can be permanent or temporary. The portable buildings provide an immediate and simple solution, and they are arranged around an open gathering space with canopies overhead.

Farmers Fare
Christian Helms Rockport, Maine
We at Farmers Fare want to bring a contemporary interpretation to traditions that have always enriched our lives. We will host Sunday suppers, pig roasts, pumpkin carvings and other fun events. We pledge to provide a welcoming atmosphere, and scrumptious local food and products of highest quality. We will provide rooms for lectures and informal meetings about food, cooking, and growing healthy crops.

Osocio

d.a.r.e. - urban knowledge

2009-09-04T12:49:00.004Z

Dutch Artistic Research Event: DARE # 4, September 4 – September 13.
During 2006 MaHKU (The Utrecht Graduate School of Visual Art and Design/Professorship Artistic Research) initiated a series of research activities resulting in an annual manifestation named Dutch Artistic Research Event (DARE). The fourth edition of this event will take place from September 4 – September 13. Five locations in the city of Utrecht - Academiegalerie, Aorta, Centraal Museum, Dutch Design Center, Studio Hoograven - will not only be platforms for graduate presentations, but will also offer room for research-screenings and parallel panel discussions.

DARE # 4: Urban Knowledge
Urban Knowledge investigates the specific perspectives Fine Art and Design deploy in order to understand and rethink our current urban environments and their complexities.

D.A.R.E 4: Opening: September 4, 17-19.
All locations: Academiegalerie, Aorta, Dutch Design Center, Studio Hoograven.
Opening Performance: Fashion Show: Kloostertuin Het Pandhof, Domplein, 19-19.30.
Afterparty: Studio Hoograven, 't Goylaan 91, Utrecht.

maHKU dare 4

Chloë

2009-09-02T07:49:00.001Z

Chloe Sevigny by Joe DeNardo is the first in a series of short films commissioned by Opening Ceremony in celebration of the new store opening in Tokyo on August 30. The first film in the series of three imagines Chloe's world as a phantasmagoria of color and analog film photography. The video includes a dream-like montage of Chloe styling herself in the collection spliced with colorful abstraction, a shot of the highly coveted Buckle Boots, sneak peaks of Chloe's upcoming book Reds, and a mysterious voiceover in an alien language.

gelişmek istemeyen şehir

2009-09-02T07:00:00.000Z

Türkiye’den de bir ilçe ‘yavaşlamaya’ niyetli... İzmir’in Seferihisar ilçesi.

Radikal'de

karaburun

2009-09-02T06:36:00.002Z

Günde kac kutu kola içiyorsunuz?
Kac ciklet çiğniyorsunuz?
Kaç parca kurabiye yediniz o paketten?
Kaç bardak süt içiyor oğlunuz?
Bir ayda kaç kez tavuk yiyorsunuz?
Çikolatayı %80 kakao seçerek daha iyisini yediğinizi sandınız, di mi?
Dondurma sever misiniz?
Peki ya balik? Levrek var mesela. Denizden geleni 45 lira. Çiflik de var ama. 20'ye. Sağlıklı, di mi? Balık ne de olsa...

Defne Koryürek, Fikir Sahibi Damaklar

mezarlık yeri sorgulama

2009-08-27T11:12:00.004Z

Ankara'daki üç mezarlıkta (Karşıyaka, Cebeci-Asri ve Sincan-Çimşit), ziyaretçilerin aradıkları mezarın kesin yerini kolayca bulabilmeleri için birer "Mezarlık Bilgi Sistemi" kiosku bulunuyor. Yerini bulamadığınız ya da bilmediğiniz mezara ulaşmak için ekrandaki forma, isim, soyisim, ölüm tarihi, anne-baba adı gibi bilgileri girip "sorgula" diyorsunuz ve karşınıza mezarlık alanının krokisi üzerinde aradığınız yer ve gidebileceğiniz en kısa yol gösterilmiş oluyor...

"yaklaşık 1 milyon ölü kaydı Oracle veri tabanına girilmiş, mezarlıkların konumları Oracle veri tabanı ve Arc/View Coğrafi Bilgi Sistemleri yazılımları kullanılarak sayısal ortama aktarılmıştır. Sistemin analiz ve tasarımı yapıldıktan sonra geliştirilen uygulama programı ile ölü adı, soyadı ve gerekirse ölüm tarihi gibi veriler sisteme girilerek ölüye ait mezarın konumu bulunmakta, mezarlık genel planında gösterilmekte, bulunan konumdan mezara en yakın güzergah tespit edilmekte ve ölü ile ilgili detaylı bilgiler vatandaşa hem bilgisayar ekranından gösterilmekte hem de bir çıktı olarak verilmektedir."

Mebis Mezarlık Yeri Bulma

this must be the best of all possible worlds

2009-08-24T08:18:00.003Z

This must be the best of all possible worlds

Adam Simpson

...

2009-08-20T10:59:00.006Z

Az önce İstanbul 2010 hakkında bir bilgi ararken son çare, "sıkça sorulan sorular"a girdim ve karşıma şu çıktı:

"16- İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti kapsamında yürütülen çalışmalarda gönüllü olarak görev alınabiliyor mu, destek vermek için ne yapabiliriz?

İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti projesi tüm İstanbulluların projesidir. Bu kapsamda yürütülen çalışmalarda görev almak isteyen İstanbullular ….. yoluyla ajansımıza başvurabilirler."

"....." ne acaba?

istanbul 19102010

2009-08-20T10:42:00.003Z

yahoo video

ohne titel

2009-08-20T06:46:00.007Z

Vehbi Koç Vakfı Amerikan Hastanesi'nin bir sanat merkezi varmış, yolum o tarafa pek düşmediğinden ya da kılıf uydurmaya çalıştığım cehaletimden, "Operation Room" adlı bu mekandan hiç haberim yoktu... Bu sabah radikal kültür-sanat'ta gördüm, Peter Kogler, daha önce Mumok'ta ve Lizbon'da bir yerlerde sergilediği video-yerleştirmeyle İstanbul'da olacakmış.

Ziyaretçilerin mekan algısıyla ilgili işler yapan (kestirme tarif) Kogler'in bahsi geçen yerleştirmesini (ya da bilgisayar animasyonu ya da çok kanallı projeksiyon ya da hepsi...) sanatçının web sitesinden ya da youtube'daki yüzlerce kullanıcı videosundan izleyebilirsiniz.

Bu neymiş diye bakarken art magazine'de gördüğüm bir yazıdan: "Koglers virtuelle Raumgestaltung findet in einer rundum projizierten Computeranimation von bewegten Gitterstrukturen, die sich verdichten, weich werden, verflüssigen und zuletzt in Schlieren auflösen, - unterstützt durch die dramaturgisch akzentuierende Musik von Franz Pomassl - ihren vorläufigen Höhepunkt. Kogler veranschaulicht, wie kaum ein anderer Künstler, die herrschende Weltauffassung, die Peter Sloterdijk als „Innen- und Außenwelt des Schaums“ beschreibt. Peter Kogler repräsentiert die Pop Art der Topologie. Die weißen Labor-Ratten im Labyrinth sind zu Ameisen geworden, die kein oben und unten kennen,- wie die topologische Architektur orientierungslose Gebäude hervorbringt, bei der man den Eingang nicht mehr findet. Man kann Peter Kogler‘s Werk nicht mögen, weil man diese Welt nicht mag, nichtsdestotrotz führt er uns die Eindimensionalität mit einer Monumentalität vor Augen, für die man ihm dankbar sein kann."

Renate Quehenberger'in yazısı için

üçüncü

2009-08-19T12:46:00.000Z

CHP İstanbul İl Başkanı Gürsel Tekin, 3. Köprü’nün Silivri Kınalı’dan Gebze Topçular’a uzanacağını açıkladı: İstanbul Belediye Başkanı da sayemizde öğrenir.

taraf

ga

2009-08-19T10:37:00.003Z

rafları karıştırırken tekrar gördüm. bir nevi "a daily dose of architecture".

Çırakoğlu Mimarlık'ın 2005'ten 2007'ye yayılan Galyum Blok projesi

İmajları printscreen yapmak suretiyle Arkiv'den çaldım, zira Çırakoğlu Mimarlık'ın web sitesi -bir çok mimarlık ofisininkinin de olmadığı gibi- pek de kullanışlı değil. Çizimler, proje künyesi ve daha fazla fotoğraf için oraya bakabilirsiniz...

extra room

2009-08-18T13:40:00.003Z

Gunnar Green in collaboration with Bernhard Hopfengärtner

The Extra Room exists in an imaginary world where neuro-imaging is used to read the human mind. As the mind becomes transparent in this world a new necessity of protective self discipline emerges. Utilising effects of sensory deprivation and methods used by the military to break someone down, the room enables subjects to adjust their thinking and beliefs. The Extra Room, a reversed disciplinary architecture, is built into the basement of a multi storey building where it is shared by the house’s inhabitants.

Extra Room from Bernd Hopfengaertner on Vimeo.

kaynak

Design Interactions Show 2009

street food in istanbul

2009-08-18T11:55:00.005Z

Üzerinden çok zaman geçmesine karşın hala karşılaşmamış olanlar için, "travel journalist" Benji Lanyado'nun PukkaLiving editörleri Ilgın (Yorulmaz, yanılmıyorsam) ve Selin (Erkök, kendisini le cool'dan hatırlayanlar olacaktır...) ile birlikte yaptığı küçük, İstanbul'un sokak yemekleri videosu Guardian'da...

never trust your own eyes

2009-08-17T11:31:00.003Z

Bugün tanıdık bir blogdan, benim için yeni bir başka bloga ve oradan nice başka bloglara soğru yolculuktaydım ki, yukarıdaki imajı görünce durdum. Bu imaj, yeni blog unurth tarafından aktarılan SMKjr'ın fotoğrafıydı...

Nothing surprising'in genel karakteri, bu postun az önceki "..." ile sonlanmasına izin veriyor vermesine fakat benim gelmek istediğim yer, bugüne kadar ilk kez bu boyuttaki bir örneğine rastladığım obey çalışması/görüntüsü/fotoğrafı ya da yeni blog tanıtımı değil, bir kaç gün önce muhteviyat'ta çıkan Shepard Fairey yazısıydı. Ve işte nihayet, o yere geldim:

"Shepard Fairey çocukluğunu ve ilk gençlik yıllarını Güney Carolina’da geçirdi. Punk ve kaykay merakı onu bu kültürün parçası olan görsel tasarımlarla karşılaştırdı. Bulunduğu ücra şehirde Sex Pistols tişörtleri ya da kaykay çıkartmaları bulması imkansızdı. 14-15 yaşlarındayken kağıttan şablonlar kesip sprey boyayla kendi punk-rock tişörtlerini yapmaya başladı. Sanat eğitimi aldığı üniversite yıllarında yolu New York’a düştü. Boyanması bir yana, tırmanılması bile imkansız gibi görünen duvarlardaki graffitiler onu da büyülemişti. Pervazlarda cambazlık yapan bu adamların derdi ne diye düşündü. Karşılığında para almıyorlar. Aksine ceplerindeki bütün parayı boyaya yatırıyorlar. Aeorosol sanatı adına. İsimlerini de kimse bilmiyor. Ama hepsi birer efsane. Fairey durumun efsanevi tarafını farkettiğinde hayatını belirleyecek yol da çizilmiş oldu."

Sona Ertekin'in yazısı, Muhteviyat'ta

engelleri kaldır şehir planlama

2009-08-17T08:28:00.001Z

Engellilerin günlük yaşantılarını daha rahat sürdürebilmelerine yönelik uygun yerler tasarlamadıktan ve bunları uygulamadıktan sonra engellilere tekerlekli sandalye vermenin öneminin olmadığı yönünde bir inanç güden EKH Mimarlık ve Altyapı Çalışma Grubu, sorunun temeline inerek engelleri kökten çözme eğiliminde iyileştirme projeleri yaratmaktadır. Bu projelerin kabulü ve hayata geçirilmesi için çalışan EKH, konunun kapsama alanının büyüklüğü nedeniyle bu noktada belediye ve devlet kurumlarının desteğini alarak projelerin gerçekleştirilmesini sağlamaktadır. EKH Mimarlık ve Altyapı Çalışma Grubu bu doğrultuda uyguluma çalışmalarını gerçekleştirmek adına pilot bölge olarak Bakırköy’ü seçmiş bulunmaktadır.

Bu sürece toplumun daha aktif katılımının sağlanması adına sitemizde yer alacak ve gönüllülerin desteği ile şekillenecek ‘Engel Haritası’ oluşturulacaktır. Projeye gönülden destek vermek isteyen her birey sokakta rastladığı ve fotoğrafladığı engel karelerini site üzerinden insanlarla paylaşma imkanı bulabilecektir. Böylece, konu hakkında duyarlı olan kişilerden toplanan engel fotoğrafları ile Türkiye’nin ‘Engel Haritası’ yaratılmış olunacaktır. EKH Mimarlık ve Altyapı Çalışma Grubu bu harita ile ortaya çıkacak engellerin kaldırılması için ilgili kişi, kurum ve kuruluşlarla irtibata geçerek kalıcı çözümlerin yaratılması için çalışacaktır.

engelleri kaldır

geçmiş ülkesinden bir konuk

2009-08-17T08:16:00.003Z

Benim içimde taşıdığım İstanbul'da, Pera, Haliç, Ayasofya kadar Ümraniye de var. Beyoğlu'ndaki sinemalar ve sahaflar, Balıkpazarı, Boğaz, Ortaköy'deki Salacak'taki yaz akşamları nasıl hep benimleyse, bu aralık gecesi Ümraniye girişinde, polisin götürdüğü iki yoksul adam da hep benimle kalacak.
Tünel'den Karaköy'e yürüdüğüm yokuşlar, Galata Kulesi'nin gölgesine sığınmış çay bahçesi, Pierre Loti'den seyrettiğim Haliç ve mezarlıklar, Büyükada'daki aileden kalma ahşap yalı, Yıldız Parkı'ndaki ilk öpüşmem, boğucu yaz öğleden sonralarında nargileyle demli çay içtiğim Beyazıt'taki serin avlu... İlk gençlik anıları; ilk aşkın, ilk sarhoşluğun, ilk sevişmenin anıları... Bir de minibüs altında kalan, akşama dek ufalanarak asfalta karışacak yavru kedinin bedeni, çöplükler, babalarından feci dayak yemiş kızlar ve gözleri hüzünle dolu, topal sokak köpekleri...
Bu kana doymuş topraklar da hep içimde olacak.

Aslı Erdoğan, Geçmiş Ülkesinden Bir Konuk, Mucizevi Mandarin, Everest Yayınları

yakuplu

2009-08-14T08:15:00.011Z

Bugün İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin sunduğu Şehir Rehberi hizmetinden yararlanırken kafa karışıklığı ve kısmen korku dolu anlar yaşadım. Tamamen saçma ve kişisel nedenlerden (!?) ötürü, şu anda Kiptaş'ın sitesinde "satışı tamamlanmış projeler" arasında yer alan Yakuplu Evleri'nin yerini arıyordum. Kiptaş'ın ulaşım krokisini uydu görüntülerinden takip ettim ve ardından vaziyet planına benzeyen bir yerleşim aradım. Ta taa! İşte yukarıda görülen ilk resme ulaşmıştım. Derken biraz daha yaklaşayım dedim ve karşıma altta yer alan ikinci görüntü çıktı. Farklı ölçekteki haritaların farklı dönemlerde çekilmiş olabileceği aklıma gelmediğinden bir süre zoom in-zoom out yaparak haritanın içinde dolandım... Sonra google earth'e baktım ve orada da boş arazideki yıkılmış yapıların izleri görünüyordu. Sık sık ingilizce kelimeler kullanan biri olsaydım "spooky" derdim. Sıkıcı bir insan olduğum için, öğrenmenin yaşı yok diyorum. İşte gerçek bir kentsel dönüşüm...

Sulukule, TOKİ, STOP

2009-08-14T07:44:00.002Z

Bilgi Üniversitesi Mimari Tasarım Bölümü Başkanı, Prof. Dr. İhsan Bilgin 2000’li yıllarda duymaya başladığımız ‘kentsel dönüşüm’ söylemine, 60 yıllık modern Türkiye kentleşme tarihinin içinden bakarak son dönem gelişmeleri değerlendiriyor. Sulukule Atölyesi’nin hazırladığı gibi alternatif projelerin, TOKİ ve belediyeler için dünyaya örnek olacak yeni zeminler açabileceğini söylüyor. Bilgin, şehir antropoloğu Aysim Türkmen’in sorularını yanıtladı.

Radikal'de

rabbit hutch britain

2009-08-11T09:10:00.005Z

fotoğraf: flickr, lovedaylemon

Dün ve bugün Guardian ve Telegraph'ta aynı konulu iki haber gördüm: "Tavşan Kafesi İngiltere"

Mimarlık ve Yapılı Çevre Komisyonu'nun (CABE) anketlerine göre 2003-2006 arasında inşa edilen evlerin sahipleri evlerinin büyüklüğünü yeterli bulmuyor. Ben de evimin büyüklüğünü yeterli bulmuyorum, ama kimse gelip benimle anket yapmıyor. Lakin ben böyle bir anket beklentisi içinde olmadığım gibi, inanılmaz bir kadercilikle, bunun İstanbul'da, oturduğum yerde oturmanın bedeli olduğunu düşünüyor, eleştirenlere herşeyin ne kadar makul, mantıklı olduğuyla ilgili cevaplar yetiştiriyor ve bir çok sorununa rağmen "yaşanabilir"den biraz daha iyi durumda olduğu için evimi seviyorum. Haliyle evlerinin küçüklüğünden şikayet eden bu insanları da "ee, londra'da yaşamanın bedeli bu" diyerek şımarıklıkla suçluyorum. Fakat bir an anket kriterlerine bakınca, benim hayatımın özellikle çocuklu ailelerinkiyle karşılaştırılamayacağını ve konunun bu olmanın da ötesinde, aslında yaşadığım yerde de konut fiyatlarını, standartlarını denetleyen bir kurum olmayışına yanmam gerektiği olduğunu hatırlıyor, sizleri bahsi geçen anket sonuçlarından örneklerle başbaşa bırakıyorum:

2500 evsahibinin
%57'si yeterli depolama alanı olmadığını,
%47'si mobilyalar için yeterli alanın olmadığını,
%35'i mutfakta mikrodalga ya da tost makinesi için yeterli yer olmadığını,
%44'ü mutfakta yemek hazırlanırken çocukların oynayacağı alan olmadığını,
%37'si çocukların arkadaşlarıyla eğlenmek için özel alanlarının olmadığını,
%72'si üç adet küçük geri dönüşüm kovasını koyacak yerlerinin olmadığını söylemiş.

Guardian
Telegraph

sa.sa.de.

2009-08-10T10:31:00.008Z

Bu imajı İDO'nun Ahmet Hulusi Yıldırım şehirhatları gemisinde yaptığı İhap Hulusi sergisi haberinde buldum. Ama buraya taşımamın nedeni İhap Hulusi değil, yine dergileri karıştırırken okuma şansını bulduğum "Saygısızlıkla Savaş Derneği" hakkındaki yazı*...

Yazar Gökhan Akçura'ya göre, 1945'teki bir olayın üzerine kurulan derneğin, saygısızlıkla baş etmek için geliştirdikleri çeşitli yöntemler var. Saygısızlık edenleri uyarmak, başkalarını da uyarmaya teşvik etmek, yol-yordam, edep-adap öğretmek dernek üyelerinin başlıca görevleri. En sevdiğim yöntem ise, dernek üyelerinin etrafta "saygısızlık edenler"e üzerinde çeşitli uyarılar bulunan fişler vermeleri... Bunlara verilen örneklerden biri: "Gürültünüzün başkasını rahatsız ettiğinin farkında olsanız onu yapmayacağınızdan eminiz"

Derneğin sloganları arasında da "Sokak aptesane değildir" ve "Telefonla sohbet saygısızlıktır" gibi bazen fazla incelik gerektiren, bazen komik, bazen bugün daha da geçerli olan, bazen de kendisinde bu denli eğitici olma hakkını gören "aydın hemşehri"lere dikkat çekmesi nedeniyle rahatsız edici cümleler bulunuyor. Benim favorimse şu:
"Dar bir kaldırımda enine sıralanarak yürüyenler bir sıra saygısızdır"

not: 2001'de Radikal'de yayınlanmış bir söyleşiye göre Mustafa Sarıgül'ün bu derneği canlandırmak gibi bir planı varmış. Muhtemelen devamı gelmemiş.
"Popülist tavırları ve aktörlüğe müsait yapısıyla dikkat çeken Şişli Belediye Başkanı Mustafa Sarıgül, 30'larda Atatürk tarafından kurulan Saygısızlığa Karşı Savaş Derneği'ni yeniden canlandırmak üzere kolları sıvadı"**

*"Sevgi ve Saygı İstiyorum" G.Akçura, Toplumsal Tarih Dergisi, No 174, Haziran 2008, s.64-70
**Herkes artist olamaz, Radikal Cumartesi, 24 Kasım 2001

nostalji

2009-08-07T13:31:00.002Z

Habitat 67, Flickr, greyvdm adlı kullanıcıdan.

high line üzerinden steven holl

2009-08-07T12:51:00.006Z

Her yerde High Line var. (Ya da geçtiğimiz haftalarda vardı ve biriktirdiğim için geriden takip ediyorum.) Tabii High Line'ın da oldukça uzun bir geçmişi var...
Şurada, konuyla ilgili yapılmış bir çok farklı öneriyi bulabilirsiniz. Ben içlerinde en çok Steven Holl'e şaşırdım. Zaten yazar da bu proje için, dönemin konut ihtiyacını yansıtan pragmatik bir öneri diyor. Ki, ilerleyen yıllarda (ilki 1981, sonraki 2003) Holl'e ait bir başka öneri hem dönemin anlayışının hem de mimarın ne kadar değiştiğini ortaya çıkartıyor. Ben yine de ilkini tavsiye ediyorum:

"Throughout history bridges have been a focus of legends of every civilization. Esthetes, philosophers and poets have used the bridge as a transcendent form. In this Pamphlet Steven Holl documents two projects. The first, from a 1979 competition proposal for Melbourne, Australia, is in the form of an ideal speculation. The second proposal, sited on a disused elevated rail link the Chelsea Area of Manhattan, is more pragmatic and focuses on a mix of housing types."

Steven Holl Architects

lucyandbart

2009-08-06T10:26:00.004Z

Bugün şu yazıyı okuduktan hemen sonra, Lucy McRae'nin web sitesini ziyaret ettim ve açılışta karşımda şöyle bir tanıtım metni duruyordu:

"Lucy McRae straddles the world of fashion, technology and the body.
Trained as a classical ballerina and architect her work inherently fascinates with the human body"

Yukarıdaki görseller, Lucyandbart'ın (Lucy McRae ve Bart Hess birlikte) Blend dergisi için Levis 501'in evrimi konulu çalışmalarından. Üstelik belki de tüm işlerin içinde en az "ben buradayım" diyenlerden... Kaynak: Lucy McRae Blend magazine Commission

Robin Hood'dan sonra Nagakin

2009-08-05T08:44:00.006Z

Londra'ya gittiğimde Robin Hood Gardens'ın biraz uzağından geçen bir otoyolda seyir halinde olan bir otobüsten bakmakla yetindim sadece. Az zamanım, çok işim vardı ve de kendi kendime karar alabildiğim anlar ne yazık ki çok azdı. Umarım çok yakında tekrar gelişimi beklersin sevgili bina...

Kurokawa'nın, Nagakin Capsule Tower'ı konusunda ise daha endişeliyim. Kurokawa'ya olan sempatim, yıllar önce Arkitera'da yazıdığım ilk yazılardan birinin (hatta sanırım ilk yazının) Frankfurt'taki DAM'da gittiğim bir Kurokawa sergisi hakkında olmasından geliyor olabilir... Japonya'ya gitmem daha bir hayli uzun sürecek gibi göründüğünden garip bir hüzne kapılıyorum. Seyahate daha çok bütçe ayırmak için karar alsam da, şimdilik Japonların bu konuda bir girişimci bulamamaya devam etmelerini dilemekten başka çare gözükmüyor...

görsel, mimdap

"Why is that so? Partly it is because all over the world, postwar architecture is still treated with a measure of suspicion by the cultural mainstream, which often associates it with brutal city housing developments or clinical office blocks. Partly, too, it has to do with the nature of housing blocks in general. They are not sexy investments; they do not feed an investor’s vanity or offer the cultural prestige that owning a landmark house does."

Nicolai Ouroussoff'un yazısı, NY Times'da

başkenti tasarlamak

2009-08-04T06:55:00.001Z

Toplumsal Tarih dergisi Ankara’nın bir başkent olarak planlanmasını ‘Başkenti Tasarlamak’ başlıklı geniş bir dosyaya yer veriyor. Dosyada Aykut Kansu’nun Bahçelievler, Neşe Gurallar’ın ‘devlet mahallesi’, Levent Uluiş’in ise ‘anti-modernist yapılar’ makaleleri var. Dergide Mehmet Ö. Alkan’ın ‘Osmanlı’da Darwinizm ve Evrim kuramlarına ilgi üzerine’ yazısı da dikkat çekici.

Radikal'de

kuvvet şarabı,1908

2009-08-03T11:23:00.003Z

Bugün, bu etiketi Toplumsal Tarih Dergisi'nin Ekim 1994 sayısında gördüm. İlgili yazının başlığı, "Eski Beyoğlu’nda Restaurant, Birahane, Bar, Gazino ve Meyhaneler"di ve Behzat Üsdiken'in bu başlıkla hazırladığı bir yazı dizisinin de 7. parçasıydı. Sonra bu etiketi gittigidiyor'da buldum. Eğer bu işte çalışmaya devam edersem maaşımı garip nesnelere yatırmaya ve küçücük yaşam alanımı bunlarla doldurmaya başlayabilirim. Hazır Masumiyet Müzesi koleksiyonerlik meselesini de gündeme getirmişken...

ferhatpaşa

2009-07-31T09:16:00.000Z

İstanbul Büyükşehir belediyesi Şehir Rehberi

vejetaryen olmak üzerine

2009-07-24T14:30:00.006Z

Vejetaryen yemekler blogu, Give us a Home diye bir başka sitede yer alan "vejetaryen olmak için 21 neden"i Türkçe'ye çevirmişler. Bazıları okuyanlar üzerinde etkili olabilir. Bunlara göz yuman ve beslenmesine olduğu gibi devam etmek isteyenler okumasın:

"2-Her iş günü her dakika binlerce hayvan mezbahalarda öldürülmekte, acı ve ıstırap çekmektedirler. Yalnızca ABD’de her saat 500 000 adet hayvan eti için öldürülmektedir.

(...)

4-Et, kesinlikle insan vücudunun vejetaryen bir diyetle karşılayamayacağı herhangi bir protein, vitamin veya mineral içermemektedir.

5-Milyonlarca insanın ölümcül bir açlık çektiği Afrika ülkeleri, gelişmiş ülkelerde yaşayan insanların sofralarını süsleyecek hayvanların daha da şişmanlatılması için gelişmiş ülkelere tahıl ihraç etmektedirler.

8-Yetiştirdiği bitkileri daha sonra kesip yiyeceği hayvanlara yedirmek yerine insanoğlu kendisi tüketseydi, dünyadaki açlık sorununun bir gecede ortadan kalkacağını biliyor muydunuz? Unutmayın ki 40,4 dönüm arazi sadece 20 kişiye yetecek kadar sığır eti üretirken, aslında 240 kişiyi beslemeye yetecek kadar buğday üretebilir.

(...)

9-Her gün milyonlarca bir-günlük erkek civciv yumurtlayamayacağı için öldürülmektedir. Bu katliamın nasıl yapıldığı ile ilgili ise hiçbir kural bulunmamakta, bu hayvanlar bazen ezilerek bazen de boğularak öldürülmektedir. Ölen civcivler gübre şeklinde ya da diğer hayvanlara yem olarak kullanılmaktadır.

(...)

19-Bir yaşındaki hayvanlar 6 haftalık bebeklere kıyasla daha fazla zihinsel düşünce gücüne sahiptir. Domuzlar ve koyunlar, küçük çocuklardan daha zekidir."

vejearyen yemekler blogu

Neyi, niye özlediğini bilmek isteyenler için

2009-07-22T10:59:00.003Z

santralistanbul

"Tam adı 'İstanbul 1910-2010, Kent, Yapılı Çevre ve Mimarlık Kültürü Sergisi' olan ve Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı’nın da ortak olduğu projenin kentliyle buluşma tarihi Nisan 2010 olarak öngörülüyor.
Murat Güvenç ve Eda Ünlü Yücesoy dışında küratörlüğünü Günkut Akın, İhsan Bilgin, Burak Boysan, Sibel Bozdoğan ve Tansel Korkmaz’ın paylaştığı sergi, İstanbul Bilgi Üniversitesi’nin Santralİstanbul kampusunun müze binasında gösterime sunulacak.
Küratörler projenin başlangıç tarihi olan 1910 yılını özellikle seçmiş. Zira 1910’da temelleri atılan ve müzeye ev sahipliği yapan Silahtarağa, ürettiği elektrikle kentte birçok değişimi de beraberinde getirdi. Tramvayın geçebileceği yeni bir Galata köprüsünün inşası, modern bürolu binaların iş dünyasına girmesi gibi yeniliklerle 1910, İstanbul’a modernleşme sürecinin kapısını aralayan sembolik bir tarih.

İstanbul 1910-2010 şehir sergisi esas olarak üç ayak üzerinde duruyor: şehrin toplumsal ve iktisadî coğrafyası, mimarlığın evrilişi ve imar operasyonları. Sergi bu üç ayağın dört farklı dönemde nasıl bir dönüşümden geçtiğini ortaya koyacak: 1910-1929; 1929-1950; 1950-1983 ve 1983-2010. Santralİstanbul’un müze binasında her biri dört farklı katta sunulacak bu dört döneme ait değişimler görselleştirilerek sergi malzemesine dönüştürülecek."

Zeynep Mertoğlu'nun yazısı Taraf'ta

The House Rabbit Society of Singapore

2009-07-22T08:54:00.005Z

fotothing

The House Rabbit Society of Singapore is an all-volunteer, non-profit organisation dedicated to rabbit welfare and awareness. HRSS seeks to reduce the number of unwanted rabbits in Singapore and improve rabbits' lives through education.

"HRSS believes that ALL rabbits are valuable as individuals, regardless of breed purity, temperament, state of health, or relationship with humans. The welfare of all rabbits is our primary consideration."

"Rabbits are intelligent, social animals that require mental stimulation, toys, exercise, environmental activity, and social interaction."

baysal/birsel

2009-07-20T14:33:00.005Z

Bugün yıllar sonra yine bir binalar ve mimarlar listesine bakarken isimler arasında Yeşilköy Toplukonut Sitesi, benim çocukluğumdan beri bildiğim haliyle toplu konutları gördüm. Bilmeyenler için:

arkiv'de

korkuyorum anne

2009-07-20T14:13:00.003Z

Dün tatilin son günüydü ve biz de havanın kararmasıyla gelen o acı dolu son saatleri, en sevdiğimiz ev aktivitesi olan üstüste film izlemekle geçirdik. Şimdi bütün filmlerden bahsetmeyeceğim. İlk girişimimiz Terry Gilliam'ın Tideland'iydi. Birimiz beğendik, birimiz beğenmedik. Birimiz korktuk, birimiz korkmadık. Birimizin midesi bulandı, birimizin bulanmadı. Sonuç olarak ekşi sözlük yazarı da olmadığım için burada bir Gilliam karşılaştırması, bir oyunculuk eleştirisi yapmayacağım. Lakin söylemek istediğim çok kısa bir şey var:

Filmdeki süper-gergin, tiksindirici, tuhaf ya da sıkıcı tüm sahneleri çıkartsak, mekanın kendisi o kadar tuhaf ve ürkütücü ki, bütün o fantastikleştirmeler olmasa, ben zaten o otobüsten indikleri anda korkmuş bir izleyiciydim. Dizlere kadar gelen otlarla kaplı, koskocaman düzlüklerin ortasında eski yalnız evler ve içlerinde yaşayan yalnız insanlar... Buna da şehirde büyümüş insanın kırsal alan korkusu diyebiliriz.

"easy to love artworks"

2009-07-09T09:05:00.005Z

Radical Nature
Art and Architecture for a Changing Planet 1969–2009
19 June 2009 - 18 October 2009
Barbican Art Gallery

Mark Dion, Mobile Wilderness Unit – Wolf, 2006. Courtesy Georg Kargl Fine Arts, Vienna. Photo: Lisa Rastl

The beauty and wonder of nature have provided inspiration for artists and architects for centuries. Since the 1960s, the increasingly evident degradation of the natural world and the effects of climate change have brought a new urgency to their responses. Radical Nature is the first exhibition to bring together key figures across different generations who have created utopian works and inspiring solutions for our ever-changing planet.

We make money not art
Guardian

Yasemin, benim için bu sergiye git...

Advisory Group on Forced Evictions Ziyareti

2009-07-09T07:50:00.001Z

İstanbul’daki kentsel dönüşümün temellerinden birini oluşturan TOKİ modelini nasıl buluyorsunuz?
TOKİ aslında çok kuvvetli bir araç; ürettikleri konut sayısı gerçekten etkileyici. İstedikleri arsaya erişebiliyorlar, ki bu bir numaralı değer. Bu tekelleşmiş sermaye ortamında bu geniş arsa stoğunu kullanarak TOKİ büyük sermayeye de rahatlıkla ulaşabiliyor. Yani iyi bir üretim modeli oluşturmak için her türlü imkânı mevcut. Bu anlamda TOKİ modeli oldukça iyi işliyor. Fakat bu modelin sunduğu, tecrit edilmiş ve iş olanaklarından uzak bir bölgede yoğunlaşmış çok katlı beton yapılar... Asıl sorun burada. Bu modelin işlemediğini biliyoruz. Ziyaret ettiğimiz yerlerde gördüğümüz kadarıyla buralarda oturanların çoğu ev taksitlerini ödeyemez durumda. Gençler ve çocuklar için hiçbir sosyal donatı düşünülmemiş. OECD ülkelerinde, yani gelişmiş ülkelerde bu model denenmiş, bir çözüm olmadığı görülmüş ve seneler önce terk edilmiş. Artık oralarda bu tür yerleşimler çok büyük sosyal ve ekonomik bedeller ödenerek bombalanarak yıkılıyor. Belki 20 yıl sonra, belki daha bile erken, İstanbul bu TOKİ modeli yüzünden çok büyük sosyal problemlerle baş başa kalacak. Ben de İstanbul’da bu sıkışık, dışlanmış, soyutlanmış yerleşimlerin bir gün bombalanacağını öngörüyorum.

AGFE Başkanı Prof. Yves Cabannes ile söyleşi Radikal'de

import.export

2009-07-06T11:20:00.004Z

Bugün mailime gelen Mimarizm bülteninde, okumak istediğim bir sürü başlıkla karşılaştım, ki e-bültenlerde sık karşılaştığım bir durum değil... Neyse, bunlardan birini paylaşıyorum. Zira üstüne çok kafa yorduğumuz şeyler bunlar. Bir gün bize fiziksel olarak yakın bir yerde de birileri çıkacak, doğru insanlara ulaşıp, basit bir fikri hemen uygulayabilecek ve topluca sokağa müdahalede bir üst seviyeye çıkmış olacağız:) Şimdilik bu birileri biz değiliz, ne yazık ki...

Antwerp'de geçici kamp alanı
urban camping

post-sovyet durumlar

2009-06-26T13:13:00.002Z

Bunu da bugün facebook aracılığıyla gördüm, heyecanla takip edeceğim:

Social Housing after the Soviets

algının askıya alınması

2009-06-26T12:28:00.004Z

Laplanche and Pontalis describe Freud's formulation thus: "This consists in as complete a suspension as possible of everything which usually focusses the attention: personal inclinations, prejudices and theoretical assumptions however well grounded they might be." Freud then, like Cézanne, designs a singular countermodel of attentiveness, one that resists the notion of selection and surmounts an inhibition of the peripheral. It presumes an ideal state in which one could redistribute one's attention so that nothing would be shut out, so that everything would be in a low-level focus but without the risk of schizrophrenic overload. It is a full reversal of the "searchlight" hypothesis of attention, for that kind of illuminating "selection" carries the risk of finding only "what one already knows".

Jonathan Crary, Suspensions of Perception, Attention, Spectacle, and Modern Culture

hayvanlar için ambulans

2009-06-22T09:32:00.002Z

...
Yaralanan hayvanların Veteriner İşleri Müdürlüğü’ne bildirimlerinde ise iş, duyarlı İstanbullulara düşüyor. Olası hayvan yaralanmaları durumunda İstanbulluların, ALO 153’ü arayarak hayvan ambulansını bölgeye çağırmaları gerekiyor. Ücretsiz olarak verilecek olan ambulans hizmetinin ardından hayvanın durumu uzun süreli tedavi ve gözetimi gerektiriyorsa, İBB’nin Tuzla veya Hasdal’daki hayvan barınaklarına ya da Fatih’teki hayvan hastanesine götürülecek.
...

istanbul pride 2009

2009-06-22T09:11:00.003Z

Beşinci Hormonlu Domates Homofobi Ödülleri dün akşam (21 Haziran) yapılan törenle sahiplerini buldu.

Yapılan halk oylaması sonucunda Zaman gazetesi yazarı Ali Bulaç, Diyanet İşleri Başkanlığı, Vakit gazetesi, Meclis Anayasa Komisyonu Başkanı AKP'li Burhan Kuzu, oyuncu Fikret Kuşkan, Kanal D'de ekrana gelen "Çok Güzel Hareketler Bunlar", psikiyatrist Nevzat Tarhan ile Para ve Katolik Kilisesi en homofobik, transfobik ve bifobik kişi ve kurumlar oldular.

Ödül töreni gelecek sene aday bulamamak ümidiyle sona erdi.

Bawer Çakır, Bianet'te

Onur haftası da başladı

Balokány liget

2009-06-22T08:06:00.005Z

Diğer işler hafifleyip ya da hafiflemeyip mecburi bir şekilde biraz daha arka plana itildiğinde Pécs (Peyç diye okunuyor) konusu gündemde yerini almaya başladı. Biraz hava fotoğrafları, biraz 2010 için yapılan planlar, biraz fotoğraflar derken kentin en güzel yerlerinden biri olan “Balokány Liget”, yani Balokány Bahçesi yine aklıma düştü... Bir zamanlar önemli bir toplanma mekanı olan ama bugün önemini yitirmiş ve hatta girilmesi yasak, işlek bir şehirlerarası yolun diğer tarafında ve şantiyeler arasında kalmış kocaman bir yeşil alan. Özellikle Pécs ölçeğinde koskocaman bir yeşil alan... Kentin yeni kongre merkezi, yeni kütüphane, kültür merkezi..vs. gibi 2010 projeleri arasında kalan bu park da elbette yenilenecekler listesinde yerini almış. Zaten tüm çevresi süper-hijyenikleşirken o boşluğun öyle kendi haline terk edilmesi ya da terk edilmiş halinin sürdürülmesi düşünülemez. Bazen keşke düşünülse, diye geçiyor aklımdan. Gerici ya da tutucu biri değilim, yalnızca fazla girişimci insanlardan ya da sınır tanımayan girişimci/geliştiricilerden (bir nevi developers without borders) korkuyorum.

Bu arada bir sitede, Balokány isminin Türkçe “balıkhane”den gelmiş olabileceği yazıyor. 1850’lerden beri ciddiye alınan bu alandaki havuzun da 1930’ların başında bir yarışmayla inşa edildiğinden bahsediliyor. Pécs'e gidecek olursanız, giriş yasak falan dinlemeyip içinden geçin, derim. Zaten projelerin 2010'a yetişeceğini kimse düşünmüyor. Daha zaman var...

Daha Büyük Haritayı Görüntüle

exactly

2009-06-16T09:47:00.001Z